Kurwa!
Udało ci się.
Co? Skaleczyć?
Wpłynęłaś na linię czasu.
Ale nie naprawdę.
Naprawdę.
Ale i nie.
Nieważne, bo to masz.
Co?
Muszę ci wszystko opowiedzieć.
Kiedy miałem sześć lat, centrum naszego wszechświata była matka.
Co nucisz, mamo?
Usłyszałam to we śnie.
Nie.
Nie sądzę. To zły pomysł.
Czemu twój chłopak przesuwa naszą kanapę?
Mój umysł chyba trochę odpłynął.
To ważne.
Wiem, przepraszam. Muszę coś szybko załatwić.
Hej, skarbie. Co robisz?
Myślałam właśnie o tym, jak wszystko nam się świetnie układa.
Nie mamy przed sobą tajemnic ani się nie zdradzamy.
- Kurde. - Zerwałam z tobą!
A ty cały czas mnie okłamywałeś!
Becca ci powiedziała?
Czemu akurat ona?
Bo zdradziła Reeda z barmanem.
- Czekaj. Co? - Domyśliłem się.
Nie chciała, żebym ci mówił, a ja na to: „Nie okłamię Almy”.
Wtedy zaczęła mnie szantażować.
Tak, to kłamczucha!
Bądź niebem.
Berek.
Berek!
Almo, Becco, coś wam pokażę.
Hiszpanie nazywali to El Baño Del Rey.
„Królewska łaźnia”.
Ale właściwie to nikt nie wie, do czego służyła.
Czy kąpał się tu król?
A może to była sadzawka.
Albo wielkie lustro.
Albo po prostu wanna. Wanny też są fajne.
- Lubię wanny. - Grzeczna dziewczynka.
Wyobraźcie sobie, jak wyglądało życie waszej prapraprababki.
Była Indianką.
Mamy hiszpańską krew.
Ale też trochę indiańskiej.
Tak, ale ludzie niezbyt lubią Indian, więc uważajcie, co mówicie.
No więc do czego wasza babcia
mogła używać tej jamy?
Do prania ubrań.
W jakiś wyjątkowy sposób?
Można się było zanurzyć z ubraniami
i trafiało się wtedy do magicznego świata.
Świetne. Podoba mi się.
Albo była to zwykła wanna. To też możliwe.
Tak, możliwe.
Berek.
Ty mnie tu sprowadziłeś?
Tu rozpoczęły się moje badania.
Nie pytam o wtedy. Teraz.
Wtedy, teraz, to...
Przerwałeś mi rozmowę.
Mam ci dużo do powiedzenia. Jesteś gotowa.
Chcę się uczyć. Chcę to zrobić.
Ale co z Samem?
Tak więc to nie było kłamstwo, tylko reakcja na rozwój sytuacji.
Nie protestowałaś, a ja nie chciałem mącić ci w głowie.
Zerwaliśmy ze sobą i się wyniosłeś,
ale potem wróciłeś bez pozwolenia,
kiedy byłam w szpitalu, żeby nie mącić mi w głowie?
- Na to wygląda. - Idź sobie.
- Na dobre? - Tak.
Przemyślę, jak do tego doszło i jakim cudem ci ufałam.
Pozwól mi wytłumaczyć.
Tak, zachowałem się okropnie, ale...
Poczujcie wibracje muzyki.
Wyobraźcie sobie, że przechodzą przez dzieci obok.
Przechodzą przez nasze ciała i łączą nas ze sobą.
Czekaj. Chcę tu zostać.
Muszę ci coś pokazać.
Nie zmieniaj tego jeszcze. Byłam tu szczęśliwa.
Tak, ale szczęście może być ucieczką.
Dołujące.
To gitara?
Tak. Nazywa się „concha”.
Jest zrobiona z pancerza pancernika.
Dzięki temu
ma w sobie najważniejsze liczby
z całego wszechświata.
Naprawdę?
Ty też nosisz w sobie wszechświat.
Tak?
Zaśpiewam mu piosenkę.
Poznaję tę melodię.
Nuciła ją moja matka.
Tak? Skąd ją znała?
Usłyszała ją we śnie.
We śnie? Może była kapłanką.
Tak jak ta mała.
Nie była kapłanką.
Nic z tych rzeczy.
Może była, tylko o tym nie wiedziała.
Brakowało jej rady kogoś starszego.
To mnie zastanowiło.
Z niedawno opublikowanych badań wynika, że ludzie ze schizofrenią,
tacy jak moja matka, mają powiększone komory mózgu.
Brzmi seksownie.
To przestrzenie, w których powstaje i krąży płyn mózgowo-rdzeniowy.
Wiem. Jest coś seksowniejszego niż przestrzenie z płynem?
Pomyślałem sobie, że może
mistycy, kapłanki i szamani też mają powiększone komory.
Może źródłem ich zdolności jest specyficzna budowa mózgu.
Potwierdziło się?
Okazało się, że ludzie niechętnie godzą się na skanowanie mózgu.
Czyli związku nie było?
Garstka, która zgodziła się na badania, rzeczywiście miała powiększone komory.
Dlatego razem z Farnaz postanowiliśmy spróbować
odtworzyć umiejętności szamanów i kapłanek,
stosując ich techniki na studentach z większymi komorami.
Oglądałeś mój mózg.
Co?
W wieku trzech lat byłam w szpitalu z zapaleniem płuc.
Kiedy straciłam słuch, obejrzałeś skan mojego mózgu.
Jasne.
Też mam powiększone komory?
Wtedy jeszcze nie sformułowałem mojej hipotezy, ale tak, były powiększone.
Pewnie dlatego robisz teraz takie postępy.
Eksperymentowałeś na mnie?
Nie. Twoja matka chciała,
żebym poczekał, aż będziesz starsza
i sama podejmiesz decyzję.
Tak jak z implantem.
...wystarczająco duża, żeby o sobie decydować...
Aparaty słuchowe ci nie pomagają,
a warto, żebyś słyszała.
...do szkoły dla słyszących...
...ale...
Wiemy, że lubisz szkołę dla głuchych.
Masz tam mnóstwo przyjaciół
i możesz się realizować.
Nie ma nic złego w tym, że nie słyszysz.
Jeśli nie zdecydujesz się na operację, nie ma sprawy.
...miałeś mnie wspierać.
...przedstawić jej wszystkie możliwości...
Dlatego o wszystkich jej mówię. Wspieram cię.
...dziewczynek hiszpańskiego, żebyś nie czuł się wyobcowany.
Chcę móc rozmawiać z moją córką.
...naucz się migać.
...takie proste.
Naucz się hiszpańskiego.
...kompromis. Nigdy... obchodzić Bożego Narodzenia.
Nie po to moja rodzina uniknęła w Europie pogromów...
...głupie drzewko w salonie...
...nagle Żydem?
Czyta z ruchu naszych warg.
Skarbie,
uważamy, że...
Uważamy, że powinnaś zdecydować się
na implant, żeby...
Co ty na to?
Dobrze.
Słyszysz mój głos?
Brzmisz jak robot.
Ja też.
Nie wyciągaj.
Twój mózg musi się przyzwyczaić.
Wiem, że mówię bez sensu, ale wiesz, o co mi chodzi.
Prawda jest taka, że się bałem, a ty tyle przeszłaś i...
Wiesz co?
Mam dość tego, że inni za mnie decydują.
Chciałem ci stworzyć normalne, stabilne otoczenie.
Takie, w którym mnie okłamujesz i uprawiasz ze mną seks?
Żeby ci pomóc.
Miałem nie uprawiać z tobą seksu?
Pomyślałabyś, że to dziwne.
To i tak było dziwne!
A co ze zdjęciami? Przysięgałeś, że ich nie ruszałeś.
Czułam się, jakbym wariowała.
- Nie złość się. - Mam się nie złościć?
Kłamałeś!
Cały czas. Z premedytacją.
Nie wiedziałem, co robić.
Leżałaś w szpitalu i naprawdę się bałem.
Byłem przerażony.
Ty byłeś przerażony?
Może powinienem być szczerszy.
- Może? - Na pewno.
Ale ciebie ucieszył mój widok. Chciałaś, żebym przy tobie był.
Robiłem tak, żeby było dobrze.
Wyszło ci beznadziejnie.
Chodź.
Możemy po prostu przyznać, że sprawy się trochę pokomplikowały?
Kurwa.
Super. Co ja robię?
Sam?
Sanjeev! Musisz dokończyć pakowanie.
Idę!
To nie jest twoje wspomnienie. Co tu robisz?
Nie wiem...
Chyba muszę coś przepracować.
To nie pora na szaleństwo na punkcie chłopaka.
Nie o to chodzi.
Zagraj w blackjacka. Zarzuć kotwicę.
Nie.
Pożegnałeś się?
Jeszcze nie.
Nie? Jutro wyjeżdżamy.
Dokąd jedziecie?
Przenoszę się z Indii do Chicago w Ameryce.
- Jutro? - Tak.
Czemu nic nie mówiłeś?
Bo nie chcę tam jechać.
To nie jedź.
Zostań z nami.
Dosyć. Idź się pakować.
Będę za tobą tęsknić. Kocham cię.
Ja będę tęsknić za tobą.
Musimy już iść.
Nie rozumiem.
Nie możesz chodzić do naszej szkoły z implantem?
Musimy jechać po twoją siostrę.
Chyba nie.
Muszę iść.
Chodź.
Idziemy.
Garbus.
Czemu to robicie? Przestańcie.
„Garbus” to taka gra.
Nic mi to nie mówi.
„Nic mi to nie mówi”.
Jestem dzidzia.
Wcale tak nie mówię.
„Wcale tak nie mówię”.
Świetnie.
Przeproś.
Przepraszam.
„Przepraszam”, powiedziała kaczuszka.
Przepraszam.
„Przepraszam”, powiedziała kaczuszka.
Przepraszam.
Przepraszam, Almo.
Widzisz, co potrafisz?
Co to za światło wokół kluczy?
Ty to robisz.
Kiedy pracowałem z Farnaz, potrzebowaliśmy do tego całej grupy.
Powinnam mieć grupę?
Nie. Jesteś od nas dużo potężniejsza.
Nikogo nie potrzebujesz.
Almo, nie ignoruj mnie. Porozmawiajmy.
Nie wiem, co zrobić z Samem.
Kocham go, ale nie umiem mu wybaczyć.
Mogę ci coś poradzić?
Pewnie.
Związki są trudne. Zawsze takie będą.
Lepiej się nie wiązać,
jeśli chcesz się zajmować tym, co planujesz.
- To twoja rada? - Tak.
Córce, którą zostawiłeś,
radzisz, żeby nie wiązała się z ludźmi?
Źle mnie zrozumiałaś.
Zależy mi na związku z tobą.
Jestem tu.
Pogrążasz się.
Jeśli ma ci się udać, nie możesz rozpraszać się chłopakiem.
To fajne, nie?
No nie wiem.
To ważne. Warte zachodu.
Sam jest wart zachodu.
On mnie rozumie.
Ja też cię rozumiem. Znam twoje możliwości.
Masz dar.
On nigdy tego nie pojmie.
Jesteś tam jeszcze?
Porozmawiaj ze mną. Przepraszam.
Tato.
Wybacz.
Przepraszam.
Nie chciałem na ciebie wpaść.
Nie ma sprawy.
Co masz w tym worku na śmieci?
Zabawki dla grzecznych dzieci?
Jestem śmieciowym mikołajem.
Mam tam tysiąc bułek. Możesz sobie kilkaset wziąć.
- Serio? - Tak.
Gdy zaczynają czerstwieć,
kierownik każe mi je wyrzucać.
Nie podoba mi się to,
ale zjadłem już w tym tygodniu ze cztery worki, więc...
Nie powinieneś ich wyrzucać.
W tym mieście głodują tysiące ludzi.
Zanieś je do schroniska.
Właśnie się tam wybieram.
- Serio? - Tak. Pójdziesz ze mną?
Miałam się spotkać z siostrą, ale...
- Mogę pójść z tobą. - No to chodźmy.
Do którego schroniska idziemy?
Może do tego, które ty zwykle odwiedzasz?
No tak,
tyle że ja pomagam w wielu schroniskach.
Pójdźmy do tego, które ty wybrałeś.
Dobra.
- W tę stronę? - Ale ściemniasz.
A ty nie?
Chodź, mam pomysł.
- Alma. - Sam.
Ta jest naprawdę dobra.
Całkiem przyjemnie.
Było wspaniale.
Ale to nie było życie dla ciebie.
W wannach nie ma nic złego.
Wanny też są fajne.
Nie umieraj.
Proszę.
Bez ciebie wszystko będzie takie nudne i smutne.
Moja dłoń jest taka mała w porównaniu z twoją.
Znowu wróciłaś. Nie zawsze tak bywa.
Almo?
Kocham cię. Przepraszam. Nic się nie stało.
Co?
Serio?
Co tu się stało?
Nie kumam, o co chodzi.
Wciąż jesteś na mnie zła?
Nie.
Ale nie rozumiem, czemu mi nie powiedziałeś.
Czyli nie jesteś już zła?
Nie, po prostu...
boli mnie głowa.
Nadal masz bóle głowy?
To nic wielkiego.
Nic mi nie jest.
Wszystko jest w porządku.
Na pewno?
Sam,
kocham cię.
Ja ciebie też.
Tylko ty na tym świecie mnie rozumiesz.
A ty mnie. Na tym świecie i na tamtym.
Poza Mayą Angelou. Ona wie, czemu śpiewam.
To dlatego tak się boję, że cię stracę.
Bo nie mam nikogo innego.
I czuję do ciebie urazę, bo to znaczy, że muszę cię kochać...
Nie musisz, jeśli nie chcesz.
Dlatego z tobą zerwałam. Żeby cię ochronić.
- Przed czym? - Przede mną.
Nie potrzebuję przed tobą ochrony.
Nie rozumiesz, jaka jestem popieprzona.
Jaka jestem dziwna i inna.
Ja też jestem popieprzony.
Nie wiesz o mnie wszystkiego.
To mi powiedz.
Nie mów mu.
Nikomu nie mów. Nie zrozumieją.
Powiedzą, że rozumieją, ale będą kłamać.
I w końcu cię zamkną.
Możesz na mnie liczyć.
Robimy razem niesamowite rzeczy.
Moglibyśmy się na nich skupić?
Nie chcę zostać z tym sama.
Nie zostaniesz. Masz mnie.
Możesz mi wszystko powiedzieć.
Nic mnie nie odstraszy.
Obiecujesz?
Tak.
Widuję mojego zmarłego ojca, bo mam powiększone komory mózgu.
Uczy mnie podróżować w czasie, żebym mogła zapobiec jego morderstwu.
Poplątana